تماس‌های اضطراری و اپلیکیشن‌های تماس اینترنتی: چه چیزهایی کار نمی‌کنند

آیا می‌توان از یک اپلیکیشن تماس با خدمات اضطراری تماس گرفت؟

در بیشتر موارد، نه. بیشتر اپلیکیشن‌های تماس اینترنتی، از جمله Telvio، WhatsApp، Viber، Skype و Google Voice در بیشتر طرح‌ها، به شماره‌های اضطراری وصل نمی‌شوند و تلاش برای شماره‌گیری یکی از آن‌ها یا کاملاً ناموفق می‌ماند یا به مقصدی بی‌فایده هدایت می‌شود.

این موضوع را صریح بیان می‌کنیم، چون از آن چیزهایی است که مردم تصور می‌کنند کار می‌کند و فقط در بدترین لحظه ممکن متوجه خلاف آن می‌شوند. هر گوشی باید راهی برای تماس با خدمات اضطراری داشته باشد که به یک اپلیکیشن تماس وابسته نباشد. در عمل، این یعنی یک گوشی موبایل با SIM که در بیشتر کشورها حتی بدون طرح فعال هم به خدمات اضطراری وصل می‌شود.

چرا نمی‌توانند؟

دو دلیل وجود دارد و درک آن‌ها توضیح می‌دهد که چرا بعید است این وضعیت تغییر کند.

تماس‌های اضطراری باید بر اساس موقعیت مکانی مسیریابی شوند، اما تماس اینترنتی موقعیت مکانی ندارد. وقتی از تلفن ثابت با 911 تماس می‌گیرید، تماس به مرکز پاسخ‌گویی اضطراری مربوط به آن نشانی خیابان می‌رود و آن نشانی روی صفحه اپراتور نمایش داده می‌شود. در تماس موبایلی، شبکه موقعیت گوشی را با روش مثلث‌یابی مشخص و ارسال می‌کند. تماس اینترنتی هیچ‌کدام را ندارد. اپلیکیشن یک آدرس IP می‌داند که ممکن است به یک مرکز داده در کشور دیگری مربوط باشد و یک شماره تلفن که ممکن است در هر نقطه‌ای از جهان صادر شده باشد. در خود تماس هیچ اطلاعاتی وجود ندارد که بگوید تماس‌گیرنده کجا ایستاده است.

شماره‌ای که از آن تماس می‌گیرید، شماره‌ای محلی نیست. تماسی که از طریق یک اپلیکیشن برقرار می‌شود، به‌عنوان تماسی بین‌المللی از محدوده شماره‌های آن ارائه‌دهنده به شبکه مقصد می‌رسد. سامانه‌های اعزام خدمات اضطراری بر اساس شماره‌گذاری و مسیریابی محلی ساخته شده‌اند و تماسی که از شبکه محلی شروع نشده باشد، نمی‌تواند وارد این ساختار شود.

مجموع این دو دلیل یعنی یک اپلیکیشن نمی‌تواند تماس اضطراری را به‌درستی برقرار کند و برقراری نادرست آن، مثلاً وصل کردن تماس به اپراتوری در فاصله صدها کیلومتری از محل حادثه، از برقرار نکردن آن هم بدتر است.

کدام سرویس‌ها می‌توانند به شماره‌های اضطراری وصل شوند؟

تعداد کمی از آن‌ها، آن هم فقط در شرایط مشخص.

تماس Wi-Fi اپراتور می‌تواند. قابلیتی که در iOS و Android وجود دارد و تماس‌های عادی موبایل شما را به شبکه Wi-Fi منتقل می‌کند، به خدمات اضطراری وصل می‌شود، چون همچنان تماسی از طرف اپراتور و با شماره خودتان است. هر دو پلتفرم از شما می‌خواهند پیش از فعال شدن این قابلیت، یک نشانی اضطراری ثبت کنید و مرکز اعزام همان نشانی را دریافت خواهد کرد. این الزام دقیقاً به این دلیل وجود دارد که شبکه نمی‌تواند محل حضور شما را تشخیص دهد.

نکته مهم این است که نشانی ثبت‌شده باید به‌روز باشد. اگر تماس Wi-Fi را در خانه فعال کرده‌اید و حالا از هتلی در فاصله سه شهر آن‌طرف‌تر تماس می‌گیرید، مرکز اعزام نشانی خانه شما را دریافت می‌کند. هر دو پلتفرم امکان به‌روزرسانی این نشانی را می‌دهند: در iOS از مسیر Settings → Phone → Wi-Fi Calling → Update Emergency Address و در Android از بخش Calls یا Calling accounts در تنظیمات اپلیکیشن تلفن.

سرویس‌های VoIP ثابت با نشانی ثبت‌شده هم می‌توانند. خطوط VoIP خانگی و تجاری که به‌عنوان جایگزین تلفن ثابت فروخته می‌شوند، یعنی سرویس‌هایی با آداپتور فیزیکی و شماره محلی، معمولاً طبق مقررات ملزم به ارائه دسترسی اضطراری هستند. در ایالات متحده، این سرویس‌ها تابع مقررات FCC برای VoIP متصل به شبکه عمومی هستند که دسترسی به 911 را الزامی می‌کند و ارائه‌دهندگان را ملزم می‌داند نشانی ثبت‌شده سرویس را دریافت و ارسال کنند. تعهدات مشابهی در اتحادیه اروپا بر اساس European Electronic Communications Code و در بریتانیا بر اساس شرایط عمومی Ofcom وجود دارد.

سرویس‌های تماس از طریق اپلیکیشن موبایل معمولاً نمی‌توانند و آن‌هایی که صادقانه این موضوع را اعلام می‌کنند، در شرایط استفاده خود به آن اشاره دارند. Telvio از تماس اضطراری پشتیبانی نمی‌کند: این سرویس تماس‌های خروجی با شماره‌های عادی تلفن را از طریق اتصال داده برقرار می‌کند و در هیچ کشور مقصدی حضور محلی ندارد تا بتواند تماس اضطراری را از مسیر آن کشور هدایت کند.

اگر تلاش کنید چه اتفاقی می‌افتد؟

به سرویس بستگی دارد و هیچ‌کدام از نتیجه‌ها خوب نیستند.

• تماس با یک خطا مسدود می‌شود که امن‌ترین رفتار است، چون بلافاصله و بدون ابهام ناموفق می‌ماند.
• تماس به جایی وصل نمی‌شود و بدون پاسخ زنگ می‌خورد؛ در این حالت خطرناک‌ترین منبع در شرایط اضطراری، یعنی زمان، بیشتر هدر می‌رود.
• تماس به مرکز اعزام اشتباه می‌رسد که بدترین نتیجه است، چون ظاهراً موفق به نظر می‌رسد. اپراتوری در منطقه‌ای دیگر نمی‌تواند کسی را اعزام کند و تماس‌گیرنده تا زمانی که وضعیت را توضیح نداده، متوجه این موضوع نمی‌شود.

در عوض چه کاری انجام دهید

از شماره‌گیر خود گوشی استفاده کنید، نه یک اپلیکیشن. یک گوشی موبایل با هر SIM فعال می‌تواند از طریق شبکه محلی به خدمات اضطراری وصل شود. در بیشتر کشورها این کار حتی بدون اعتبار، بدون طرح فعال و در بسیاری از موارد بدون SIM هم ممکن است؛ شبکه‌های GSM موظف‌اند تماس‌های اضطراری را از هر گوشی حمل کنند.

شماره محلی را یاد بگیرید. 911 در آمریکای شمالی، 999 در بریتانیا و ایرلند، 000 در استرالیا و 112 در سراسر اتحادیه اروپا. 112 در سراسر اتحادیه اروپا و تعداد زیادی از کشورهای دیگر هم کار می‌کند و در شبکه‌های GSM اغلب حتی در کشورهایی که شماره رسمی نیست، به شماره محلی درست هدایت می‌شود؛ به همین دلیل، هنگام سفر مفیدترین شماره‌ای است که باید به خاطر بسپارید.

اگر به تماس Wi-Fi وابسته هستید، نشانی تماس Wi-Fi خود را ثبت و به‌روز کنید؛ به‌ویژه اگر در مکان‌هایی حضور دارید که زمان قابل‌توجهی را در آن‌ها می‌گذرانید.

یک گوشی شارژشده با SIM همراه داشته باشید. یک SIM مسافرتی، SIM رومینگ یا eSIM بدون طرح داده هم می‌تواند به خدمات اضطراری وصل شود. به همین دلیل نباید یک دستگاه فقط‌داده را تنها وسیله ارتباطی خود در سفر قرار دهید.

تبلت‌ها، ساعت‌های هوشمند و گوشی‌های بدون SIM چطور؟

هرکدام رفتار متفاوتی دارند و این تفاوت‌ها همیشه قابل‌پیش‌بینی نیستند.

تبلت یا لپ‌تاپ که یک اپلیکیشن تماس روی آن اجرا می‌شود، هیچ مسیری به خدمات اضطراری ندارد. نه SIM دارد، نه رابطه‌ای با اپراتور و نه حضور در شبکه محلی. با آن مانند دستگاهی برخورد کنید که هیچ دسترسی‌ای ندارد.

گوشی بدون SIM معمولاً همچنان می‌تواند به خدمات اضطراری وصل شود. GSM و نسل‌های بعدی آن مشخص می‌کنند که تماس‌های اضطراری باید از هر گوشی‌ای که یک شبکه را می‌بیند، با یا بدون اشتراک معتبر، منتقل شوند. میزان پوشش این قابلیت بسته به کشور و شبکه متفاوت است و برخی نهادهای قانون‌گذار به دلیل حجم تماس‌های جعلی که ایجاد کرده، آن را محدود کرده‌اند؛ اما به‌عنوان راه پشتیبان، واقعی است و دانستن آن ارزش دارد.

ساعت هوشمند سلولار برای این منظور مانند یک گوشی است و با اتصال مستقل خود به خدمات اضطراری وصل می‌شود. ساعتی که از طریق Bluetooth به گوشی متصل است، به همان گوشی وابسته می‌ماند.

گوشی در حالت پرواز و متصل به Wi-Fi فقط در صورتی می‌تواند به خدمات اضطراری وصل شود که تماس Wi-Fi اپراتور فعال باشد و نشانی اضطراری ثبت شده باشد. در غیر این صورت، هیچ کاری نمی‌کند.

مرکز اعزام به چه اطلاعاتی از شما نیاز دارد؟

اگر از هر مسیری که در آن موقعیت مکانی مشخص نیست به یک سرویس اضطراری وصل شدید، اولین چیزی که باید بگویید محل حضورتان است، پیش از توضیح نوع حادثه. اپراتورها دقیقاً به همین دلیل آموزش دیده‌اند که ابتدا این مورد را بپرسند.

اگر می‌توانید، نشانی را با قالب محلی بیان کنید و اگر نمی‌توانید، یک مکان شاخص را بگویید. در تماس بین‌المللی یا تماسی که از طریق اینترنت مسیریابی شده، ممکن است هیچ اطلاعاتی روی صفحه اپراتور نمایش داده نشود و نام خیابان به همراه نام شهر، از توضیح حادثه‌ای که محل آن مشخص نیست، کاربردی‌تر است.

اگر از طرف فردی در کشور دیگری تماس می‌گیرید، مثلاً یکی از اعضای خانواده که خارج از کشور است و خودش نمی‌تواند تماس بگیرد، شما نمی‌توانید از محل خود به خدمات اضطراری محلی او وصل شوید و نباید این کار را امتحان کنید. شماره‌های اضطراری به‌صورت بین‌المللی قابل شماره‌گیری نیستند. با فردی که در نزدیکی اوست تماس بگیرید یا با خط پلیس غیراضطراری آن کشور تماس بگیرید؛ این شماره معمولاً به‌صورت بین‌المللی قابل شماره‌گیری است و در وب‌سایت سرویس پلیس همان کشور درج شده است.

آیا این موضوع درباره پیامک و پیام‌رسانی هم صدق می‌کند؟

تا حد زیادی بله. سرویس‌های پیامک اضطراری در چند کشور وجود دارند، اما به ثبت‌نام قبلی نیاز دارند و فقط از یک شماره موبایل روی شبکه محلی کار می‌کنند؛ در بریتانیا، سرویس emergencySMS باید با ارسال پیامک حاوی "register" به 999 پیش از استفاده ثبت شود و در ایالات متحده، ارسال پیامک به 911 فقط در مناطقی در دسترس است که مراکز اعزام آن را راه‌اندازی کرده باشند. هیچ اپلیکیشن پیام‌رسانی در هیچ کشوری به خدمات اضطراری وصل نمی‌شود.

شماره‌های اضطراری که ارزش به خاطر سپردن دارند

شماره‌ای که کار می‌کند، شماره محلی است و تعداد این شماره‌ها کمتر از چیزی است که مردم تصور می‌کنند.

مکان	شماره	نکته
اتحادیه اروپا و بخش بزرگی از اروپا	112	در سراسر اتحادیه اروپا در کنار شماره‌های ملی کار می‌کند
ایالات متحده، کانادا	911	در بیشتر شبکه‌های موبایل ایالات متحده، 112 به 911 هدایت می‌شود
بریتانیا، ایرلند	999	112 هم کار می‌کند
استرالیا	000	112 از گوشی‌های موبایل کار می‌کند
نیوزیلند	111
هند	112	از سال 2017 شماره واحد و یکپارچه
ژاپن	110 پلیس، 119 آتش‌نشانی و آمبولانس	دو شماره جداگانه
برزیل	190 پلیس، 192 آمبولانس، 193 آتش‌نشانی	سه شماره جداگانه

اگر قرار است فقط یک شماره را به خاطر بسپارید، 112 را به خاطر بسپارید. این شماره رسمی در سراسر اتحادیه اروپا است، در استاندارد GSM مشخص شده و در بیشتر شبکه‌های موبایل سراسر جهان یا همان شماره اضطراری است یا به آن هدایت می‌شود. این شماره از گوشی قفل‌شده و در بسیاری از کشورها بدون SIM هم کار می‌کند.

عادت دیگری که هنگام رسیدن به یک مکان جدید ارزش ایجاد کردن دارد: شماره محلی را در همان ساعت اول بررسی کنید، نه وقتی که به آن نیاز دارید. بیشتر کشورها این شماره را در اطلاعات ورود فرودگاه درج می‌کنند و بررسی آن ده ثانیه زمان می‌برد.

جمع‌بندی

بیشتر اپلیکیشن‌های تماس اینترنتی، از جمله Telvio، نمی‌توانند با 911، 112، 999 یا هیچ شماره اضطراری دیگری تماس بگیرند، چون تماس اینترنتی موقعیت مکانی ندارد و از شبکه محلی شروع نمی‌شود. تماس Wi-Fi اپراتور می‌تواند این کار را انجام دهد، اما فقط با نشانی اضطراری‌ای که ثبت کرده‌اید؛ اگر از زمان ثبت آن سفر کرده باشید، این نشانی اشتباه خواهد بود.

نتیجه ساده است و بهتر است پیش از نیاز به آن اقدام کنید: یک گوشی با SIM فعال همراه داشته باشید و برای مواقع اضطراری از شماره‌گیر خود گوشی استفاده کنید. 112 را به خاطر بسپارید؛ این شماره در سراسر اتحادیه اروپا کار می‌کند و در شبکه‌های GSM در بخش بزرگی از سایر نقاط جهان به سرویس درست هدایت می‌شود. هر اپلیکیشن تماس، از جمله همین اپلیکیشن، را ابزاری برای تماس با افراد بدانید، نه ابزاری برای درخواست کمک.