چگونه یک داخلی را شماره‌گیری کنیم یا در خارج از کشور از منوی تلفنی عبور کنیم

داخلی بخشی از شماره تلفن نیست

داخلی پس از برقراری تماس و با ارسال تون‌ها در خط باز شماره‌گیری می‌شود. داخلی بخشی از شماره تلفن نیست و نمی‌توان آن را داخل شماره گنجاند. همین نکته دلیل اصلی بیشتر سردرگمی‌ها درباره داخلی‌هاست و رعایت آن بیشتر مشکلات را حل می‌کند.

وقتی با یک شرکت تماس می‌گیرید، شماره به مرکز تلفن آن‌ها، یعنی PBX، می‌رسد. PBX پاسخ می‌دهد و تنها پس از آن به ارقام گوش می‌دهد تا مشخص کند کدام تلفن داخلی زنگ بخورد. این ارقام به‌صورت DTMF، یعنی فرکانس چندگانه دوگانه، ارسال می‌شوند: همان بوق‌های آشنا که هرکدام یک جفت تون صوتی هستند و از طریق خود کانال صوتی فرستاده می‌شوند.

بنابراین شماره‌ای که به شکل +1 415 555 2671 ext. 204 نوشته شده، در واقع شامل دو دستور است. با +14155552671 تماس بگیرید. سپس، پس از پاسخ‌گویی، 204 را ارسال کنید.

چگونه داخلی را به‌صورت خودکار ارسال کنیم

هر دو پلتفرم اصلی تلفن به شما اجازه می‌دهند کل این توالی را با استفاده از دو نویسه ویژه در یک مخاطب ذخیره‌شده قرار دهید.

مکث — ویرگول ,. حدود دو ثانیه صبر می‌کند و سپس ارقام بعدی را ارسال می‌کند. وقتی تقریباً می‌دانید مرکز تلفن چقدر طول می‌کشد تا پاسخ دهد و این زمان ثابت است، از آن استفاده کنید. برای ایجاد تأخیر بیشتر، ویرگول‌های بیشتری اضافه کنید.

انتظار — سمی‌کالن ; در iOS یا w در بسیاری از شماره‌گیرهای Android. متوقف می‌شود و پیش از ارسال ادامه توالی از شما تأیید می‌گیرد. وقتی زمان‌بندی متغیر است یا باید پیش از انتخاب، منو را بشنوید، از آن استفاده کنید.

کاری که می‌خواهید انجام دهید	چیزی که باید ذخیره کنید
شماره‌گیری، انتظار ~2 s، ارسال داخلی 204	+14155552671,204
شماره‌گیری، انتظار ~6 s، ارسال داخلی 204	+14155552671,,,204
شماره‌گیری و سپس لمس صفحه برای ارسال 204 در زمان آماده بودن	+14155552671;204
گزینه 2 منو و سپس داخلی 204	+14155552671,,2,,204

برای وارد کردن ویرگول یا سمی‌کالن در iOS، کلید * روی صفحه‌کلید را لمس کنید و نگه دارید — نگه‌داشتن * ویرگول و نگه‌داشتن # سمی‌کالن ایجاد می‌کند. در Android، بیشتر شماره‌گیرها هر دو گزینه را با لمس طولانی * یا از منوی بیشتر هنگام ویرایش مخاطب در دسترس قرار می‌دهند.

نویسه‌های مکث و انتظار فقط به مخاطب ذخیره‌شده یا صفحه شماره‌گیر تعلق دارند و هرگز نباید در شماره E.164 ذخیره‌شده قرار بگیرند. فیلد پایگاه داده‌ای که شماره تلفن را نگه می‌دارد باید فقط شامل +14155552671 باشد؛ داخلی باید در فیلد جداگانه‌ای ذخیره شود. برای توضیح دلیل آن، به قالب E.164 مراجعه کنید.

چرا فشردن کلیدها در تماس من هیچ کاری نمی‌کند؟

اگر منو به فشردن کلیدهای شما پاسخ نمی‌دهد، علت تقریباً همیشه یکی از سه مورد زیر است که به‌ترتیب احتمال رخ دادن آمده‌اند.

تون‌ها به طرف مقابل نمی‌رسند. در یک تماس اینترنتی، DTMF می‌تواند به سه روش ارسال شود: به‌صورت صوت در جریان صدا، به‌صورت رویداد سیگنال‌دهی جداگانه که در RFC 2833 تعریف شده، یا از طریق پیام‌های SIP INFO. اگر برنامه شما و سیستم دریافت‌کننده درباره روش مورد استفاده توافق نداشته باشند، طرف مقابل چیزی نمی‌شنود. این یک مشکل پیکربندی بین دو سیستم است، نه چیزی که با محکم‌تر فشردن کلیدها بتوانید برطرفش کنید. اگر منو در تماس با برنامه پاسخ نمی‌دهد اما در تماس با اپراتور مخابراتی به همان شماره پاسخ می‌دهد، دلیل همین است.

تون‌ها دچار اعوجاج می‌شوند. فشرده‌سازی شدید صدا می‌تواند DTMF را که به‌صورت صوتی ارسال می‌شود مخدوش کند، چون کدک‌های صوتی برای گفتار بهینه شده‌اند، نه برای تون‌های خالص. به همین دلیل DTMF درون‌باندي روی کدک‌های کم‌نرخ قابل‌اعتماد نیست و RFC 2833 به وجود آمده است.

کلیدها را خیلی زود یا خیلی سریع فشار می‌دهید. بسیاری از سیستم‌ها هنگام پخش پیام خوشامدگویی ورودی را نادیده می‌گیرند و بعضی نیز بین ارقام به مکثی کوتاه نیاز دارند. صبر کنید پیام راهنما شروع شود، سپس کلیدها را با فاصله و دقت فشار دهید.

چگونه از طریق منوی تلفنی خارجی به یک شخص دسترسی پیدا کنیم

منوهای خودکار برای منحرف کردن تماس‌ها طراحی شده‌اند و در خارج از کشور ممکن است به زبانی باشند که آن را نمی‌خوانید. بعضی روش‌ها بیشتر از بقیه جواب می‌دهند.

چند بار 0 را فشار دهید. صفر رایج‌ترین میانبر برای رسیدن به اپراتور است و در بسیاری از سیستم‌ها، فشردن چندباره آن پشت سر هم یا در هر سطح از منو، تماس را به یک شخص ارجاع می‌دهد. در برخی سیستم‌ها * یا # همین کار را انجام می‌دهد.

چیزی نگویید. منوهای مبتنی بر گفتار معمولاً پس از دو یا سه بار ناتوانی در تشخیص ورودی، تماس را به کارشناس وصل می‌کنند. سکوت، یک خطای قابل‌اعتماد است.

گزینه زبانی را انتخاب کنید که به آن نیاز ندارید. منوهایی که امکان انتخاب زبان دارند، اغلب در شاخه‌های فرعی خودکارسازی کمتری دارند و زودتر شما را به یک شخص وصل می‌کنند.

در ساعات غیر اوج به وقت منطقه زمانی مقصد تماس بگیرید. طول صف بزرگ‌ترین عامل تعیین‌کننده برای برقراری تماس است و تماسی که در اواسط صبح مقصد گرفته شود، تفاوت زیادی با تماسی دارد که ساعت 9 صبح به وقت محلی گرفته می‌شود. برنامه‌ریز بهترین زمان تماس ساعت مقصد را در کنار ساعت شما نشان می‌دهد.

پیش از شماره‌گیری، شماره حساب را آماده کنید. بیشتر منوها آن را درخواست می‌کنند و جست‌وجوی شماره در حالی که زمان‌سنج در حال کار است، باعث می‌شود تماس‌های کوتاه طولانی شوند.

داخلی‌ها در تماس‌های بین‌المللی

وقتی مرکز تلفن در کشور دیگری باشد، دو چیز تغییر می‌کند.

زمان برقراری تماس طولانی‌تر است. راه‌اندازی تماس بین‌المللی چند ثانیه بیشتر از تماس داخلی طول می‌کشد و مکث مبتنی بر ویرگول که برای یک شماره محلی تنظیم شده، خیلی زود عمل می‌کند. اگر یک توالی ذخیره‌شده در تماس‌های داخلی کار می‌کند اما در تماس‌های بین‌المللی نه، ویرگول اضافه کنید یا از نویسه انتظار استفاده کنید و ارقام را دستی بفرستید.

شماره‌گیری مستقیم داخلی ممکن است نیاز به داخلی را برطرف کند. بسیاری از سازمان‌ها برای هر تلفن داخلی، یک شماره کامل خارجی اختصاص می‌دهند — شماره‌گیری مستقیم داخلی یا DID — بنابراین بدون هیچ منویی می‌توان مانند یک شماره عادی به آن داخلی دسترسی پیدا کرد. اگر هم شماره مرکز تلفن و هم داخلی را دارید، ارزش دارد بپرسید آیا شماره مستقیم وجود دارد یا نه. این کار هر بار سریع‌تر است و پرسش مربوط به DTMF را کاملاً کنار می‌گذارد.

پل‌های کنفرانس و کدهای PIN

همین سازوکار برای ورود به کنفرانس تلفنی نیز کاربرد دارد و در اینجا بیش از هر جای دیگری در زمان صرفه‌جویی می‌کند، چون توالی‌ها طولانی‌تر هستند.

ورود به یک کنفرانس معمولاً به یک شماره، سپس شناسه جلسه، بعد # و گاهی یک PIN شرکت‌کننده و یک # دیگر نیاز دارد. اگر همه را به‌صورت یک رشته ذخیره کنید، به این شکل درمی‌آید:

+14155552671,,123456789#,,1234#

دو ویرگول پس از شماره برای پاسخ‌گویی پل کنفرانس صبر می‌کنند، شناسه جلسه همراه با # پایانی ارسال می‌شود، دو ویرگول دیگر برای پیام درخواست PIN صبر می‌کنند و سپس PIN ارسال می‌شود. اگر پل کنفرانس برای پاسخ‌گویی کند است، به‌جای حدس زدن ویرگول اضافه کنید — دو ثانیه اضافه هزینه‌ای ندارد، اما توالی‌ای که زود ارسال شده باشد باید از ابتدا شماره‌گیری شود.

وقتی زمان‌بندی واقعاً غیرقابل‌پیش‌بینی است، به‌جای آن از نویسه انتظار استفاده کنید و در هر پیام راهنما یک بار لمس کنید. این روش کندتر است، اما هرگز خطا نمی‌کند.

هشداری که باید جدی بگیرید: مخاطب ذخیره‌شده‌ای که شامل PIN کنفرانس باشد، آن PIN را به‌صورت متن ساده در دفترچه تلفن شما ذخیره می‌کند و دفترچه‌های تلفن همگام‌سازی می‌شوند. برای یک پل داخلی تکرارشونده، این معمولاً مشکلی ندارد؛ اما برای هر مورد حساس، چنین کاری مناسب نیست.

وقتی منو به زبانی است که آن را نمی‌خوانید

دو چیز بیشتر از ترجمه کمک می‌کنند.

ساختار منوها معمولاً الگوهای مشترکی دارد. در بیشتر نقاط جهان، 1 برای فروش یا اطلاعات حساب، 2 برای پشتیبانی، 9 برای تکرار، 0 برای اپراتور و * برای بازگشت به سطح قبلی است. فقط با تکیه بر همین الگوها می‌توانید با موفقیت قابل‌قبولی در منویی به زبانی که صحبت نمی‌کنید حرکت کنید.

اعداد با آهنگی قابل‌تشخیص گفته می‌شوند. حتی بدون دانستن زبان، معمولاً می‌توان رقمی را که پیش از هر گزینه اعلام می‌شود تشخیص داد و با شمردن گزینه‌ها هنگام خوانده شدن، جایگاه گزینه موردنظر را پیدا کرد.

اگر تماس مهم است و زبان واقعاً مانع محسوب می‌شود، تماس با خط بین‌المللی یا انگلیسی‌زبان سازمان — که بیشتر مؤسسات بزرگ یک خط از این نوع اعلام می‌کنند — سریع‌تر از درگیر شدن با منوی داخلی است.

هزینه تماس با منو چقدر است

واحد محاسبه هزینه در اینجا بیش از هر جای دیگری اهمیت دارد، چون زمانی که در منو می‌گذرانید زمان مرده‌ای است که همچنان بابت آن هزینه می‌پردازید.

تماسی که 90 ثانیه در منو و 4 دقیقه با یک شخص سپری کند، در مجموع 5 دقیقه و 30 ثانیه است. اگر هزینه بر اساس ثانیه محاسبه شود، مبلغ پرداختی شما بر همین اساس خواهد بود. اگر هزینه بر اساس دقیقه کامل محاسبه شود، شش دقیقه حساب می‌شود. اگر محاسبه در بازه‌های سه‌دقیقه‌ای انجام شود — روشی که برخی کارت‌های تماس هنوز دارند — هزینه 9 دقیقه را می‌پردازید.

Telvio هزینه را بر اساس ثانیه محاسبه می‌کند و این موضوع دقیقاً در چنین تماس‌هایی بیشترین اهمیت را دارد. برای دیدن محاسبه هزینه یک کشور و مدت‌زمان مشخص، از محاسبه‌گر هزینه تماس استفاده کنید.

وقتی نه داخلی وجود دارد و نه منو

برخی سازمان‌ها فقط از طریق اپراتور مرکز تلفن قابل‌دسترسی هستند و چند مورد نیز فقط از راه‌هایی قابل‌تماس‌اند که از روی شماره تلفن اصلاً مشخص نیستند.

بخش سازمان را بخواهید، نه شخص را. اپراتورهای مرکز تلفن معمولاً تماس‌ها را بر اساس بخش به‌خوبی وصل می‌کنند، اما بر اساس نام، به‌خصوص در شرایط مانع زبانی که نام برایشان ناآشناست، عملکرد قابل‌اعتمادی ندارند. گفتن «حسابداری» معمولاً شما را وصل می‌کند، اما نام خانوادگی اغلب کافی نیست.

داخلی‌ای را که به آن منتقل می‌شوید یادداشت کنید. به‌محض اینکه اپراتور تماس شما را منتقل کرد، بپرسید داخلی چند است. دفعه بعد می‌توانید آن را با یک توالی ذخیره‌شده مستقیماً شماره‌گیری کنید و صف را کاملاً دور بزنید. این مهم‌ترین کاری است که در اولین تماس با هر سازمانی که دوباره با آن تماس خواهید گرفت می‌توانید انجام دهید.

بپرسید آیا خط مستقیم وجود دارد. بسیاری از افراد چنین خطی دارند و فقط آن را عمومی نمی‌کنند. پرسیدن این سؤال هزینه‌ای ندارد و در بیشتر موارد نیز پاسخ صادقانه‌ای دریافت می‌کنید.

بررسی کنید آیا امکان تماس مجدد وجود دارد یا نه. بعضی سیستم‌ها پیشنهاد می‌کنند جایگاه شما در صف حفظ شود و بعداً با شما تماس بگیرند. در یک تماس بین‌المللی، این گزینه همیشه ارزش انتخاب کردن دارد: انتظار غیرقابل‌پیش‌بینی را به تماسی تبدیل می‌کند که تا پیش از برقراری هزینه‌ای ندارد و لازم نیست برای گوش دادن به موسیقی انتظار، هزینه ثانیه‌به‌ثانیه بپردازید.

جمع‌بندی

داخلی بخشی از شماره تلفن نیست. داخلی مجموعه‌ای از تون‌های DTMF است که پس از برقراری تماس ارسال می‌شود و برای خودکارسازی آن باید شماره را همراه با یک ویرگول برای مکث زمان‌دار یا یک سمی‌کالن برای انتظار دستی ذخیره کنید — +14155552671,,204 برای تأخیر شش‌ثانیه‌ای و +14155552671;204 برای ارسال با لمس شما.

وقتی فشردن کلیدها هیچ کاری نمی‌کند، علت معمولاً ناسازگاری در روش انتقال تون‌هاست، نه اشتباهی از طرف شما؛ برای تأیید، همان شماره را با تماس اپراتور مخابراتی امتحان کنید. برای دسترسی به یک شخص، چند بار 0 را فشار دهید، در منوی مبتنی بر گفتار سکوت کنید و در ساعت مناسبی به وقت منطقه زمانی مقصد تماس بگیرید. اگر سازمان برای شخص موردنظر شما شماره مستقیم داخلی دارد، از همان استفاده کنید؛ این کار منو، تون‌ها و تمام زمان انتظار را حذف می‌کند.