تماس بین‌المللی: توضیح هر اصطلاح در یک جمله

واژگان مخابرات معمولاً بیش از حد مبهم هستند و بیشتر آن‌ها بدون هیچ تعریفی روی قبض‌ها، صفحات پشتیبانی و فهرست قیمت‌ها ظاهر می‌شوند. در این صفحه هر اصطلاح را در یک جمله تعریف می‌کنیم و سپس مثالی می‌آوریم که به ماندگار شدن مفهوم کمک می‌کند.

شماره‌گیری یک شماره

کد کشور

کدی یک تا سه‌رقمی که یک کشور را در طرح شماره‌گذاری بین‌المللی مشخص می‌کند. +1 برای ایالات متحده و کانادا، +44 برای بریتانیا، +91 برای هند و +7 برای روسیه و قزاقستان است. کدها توسط اتحادیه بین‌المللی مخابرات اختصاص داده می‌شوند و بین کشورها قابل انتقال نیستند.

کد خروج

رقم‌هایی که برای اطلاع دادن به شبکه خودتان از خروج تماس از کشور شماره‌گیری می‌کنید و در هر تلفن همراه با + جایگزین می‌شوند. 00 در بیشتر نقاط جهان، 011 در ایالات متحده و کانادا و 010 در ژاپن استفاده می‌شود. کد خروج به جایی مربوط است که از آن تماس می‌گیرید، نه هیچ‌وقت به شماره‌ای که با آن تماس می‌گیرید.

پیش‌شماره ترانک

رقمی در ابتدای شماره که پیش از یک شماره در داخل کشور خودش شماره‌گیری می‌شود و هنگام نوشتن شماره به شکل بین‌المللی حذف می‌شود. 0 در بریتانیا، آلمان، هند و استرالیا و 8 در روسیه و قزاقستان استفاده می‌شود. باقی گذاشتن آن رایج‌ترین دلیل ناموفق بودن تماس بین‌المللی است.

کد منطقه

بخشی از یک شماره ملی که در خطوط ثابت، منطقه جغرافیایی را مشخص می‌کند. 20 برای لندن، 212 برای منهتن و 22 برای بمبئی است. شماره‌های همراه کد منطقه ندارند؛ رقم‌های ابتدایی معادل آن، نوع سرویس را مشخص می‌کنند.

E.164

استاندارد بین‌المللی نوشتن شماره تلفن: علامت مثبت، کد کشور و شماره ملی بدون پیش‌شماره ترانک، حداکثر تا 15 رقم و بدون فاصله. +442071838750. توضیح کامل آن در قالب E.164 آمده است.

شماره مشترک

بخشی از شماره که یک خط را درون یک منطقه یا محدوده سرویس مشخص می‌کند؛ یعنی همه چیز پس از کد کشور و کد منطقه.

DID (شماره‌گیری مستقیم داخلی)

شماره تلفن خارجی‌ای که یک تلفن مشخص درون یک سازمان را به صدا درمی‌آورد و از مرکز تلفن عبور می‌کند. شرکتی با 200 کارمند ممکن است 200 DID داشته باشد تا هر فرد مستقیماً و بدون استفاده از داخلی قابل دسترسی باشد.

داخلی

شماره‌ای داخلی پشت مرکز تلفن که پس از وصل شدن تماس، به‌صورت تن شماره‌گیری می‌شود و بخشی از شماره تلفن نیست. شماره‌گیری داخلی‌ها را ببینید.

شماره رایگان

شماره‌ای که هزینه تماس آن را طرف دریافت‌کننده می‌پردازد، نه تماس‌گیرنده؛ مانند محدوده‌های 800 و 888 در آمریکای شمالی و 0800 در بریتانیا. شماره‌های رایگان معمولاً از خارج کشور خودشان قابل دسترسی نیستند و در مواردی که قابل دسترسی باشند، تماس رایگان نیست.

شماره با تعرفه ویژه

شماره‌ای که هزینه تماس با آن بیشتر از نرخ استاندارد است و بخشی از درآمد به صاحب شماره می‌رسد. محدوده‌های 0900 در بخش بزرگی از اروپا و 1-900 در گذشته در ایالات متحده نمونه‌هایی از آن هستند. تماس با این شماره‌ها در سرویس‌های بین‌المللی اغلب به‌صورت پیش‌فرض مسدود است.

هزینه تماس چگونه محاسبه می‌شود

نرخ ترمینیشن

هزینه‌ای که شبکه دریافت‌کننده برای رساندن تماس به خطوط خودش دریافت می‌کند. این بزرگ‌ترین بخش هزینه یک تماس بین‌المللی است و دلیل تفاوت پنجاه‌برابری قیمت بین کشورهاست؛ چرا تماس با یک کشور 50x گران‌تر است را ببینید.

محاسبه هزینه بر اساس ثانیه

دریافت هزینه بر اساس مدت دقیق تماس. یک تماس 47 ثانیه‌ای هزینه 47 ثانیه را دارد.

محاسبه هزینه بر اساس دقیقه (گرد کردن)

دریافت هزینه در واحدهای کامل دقیقه و گرد کردن رو به بالا. یک تماس 47 ثانیه‌ای هزینه 60 ثانیه و یک تماس 61 ثانیه‌ای هزینه 120 ثانیه را دارد. در تماس‌های کوتاه، این روش 20–30% هزینه اضافه ایجاد می‌کند که در نرخ اعلام‌شده دیده نمی‌شود.

هزینه اتصال

هزینه‌ای ثابت که هنگام وصل شدن تماس دریافت می‌شود و به مدت تماس ارتباطی ندارد. در یک تماس دو دقیقه‌ای، هزینه اتصال 50 سنتی می‌تواند از کل هزینه دقیقه‌ای بیشتر باشد.

اتصال متقابل

ترتیب تجاری و فنی‌ای که بر اساس آن دو شبکه ترافیک را با یکدیگر تبادل می‌کنند. هر تماس بین‌المللی دست‌کم از یکی از این اتصالات عبور می‌کند.

صورتحساب و تسویه متقابل

ترتیبی برای اتصال متقابل که در آن شبکه‌ها بدون پرداخت هزینه به‌ازای هر دقیقه، ترافیک را با یکدیگر تبادل می‌کنند؛ با این فرض که حجم ترافیک تقریباً متعادل است. این موضوع یکی از دلایلی است که تماس‌های داخلی در آمریکای شمالی برای اپراتورها تقریباً هیچ هزینه‌ای ندارند و بخشی از دلیل ارزان بودن تماس‌ها در آنجاست.

مسیر خاکستری

مسیر غیررسمی برای ترافیک بین‌المللی که هزینه رسمی ترمینیشن را دور می‌زند و معمولاً از طریق SIM box در کشور مقصد انجام می‌شود. این مسیر ارزان‌تر است، در بسیاری از حوزه‌های قضایی غیرقانونی محسوب می‌شود و معمولاً از روی حذف شناسه تماس‌گیرنده و برقراری ضعیف تماس قابل تشخیص است.

رومینگ

استفاده از اشتراک موبایل داخلی روی شبکه‌ای خارجی. هزینه رومینگ صوتی تقریباً در همه موارد گران‌ترین روش برقراری تماس بین‌المللی است.

تماس چگونه منتقل می‌شود

VoIP (انتقال صدا از طریق پروتکل اینترنت)

انتقال تماس صوتی به‌صورت داده روی اتصال اینترنت، به‌جای استفاده از مدار تلفنی اختصاصی. این اصطلاح همه چیز، از یک اپلیکیشن روی تلفن تا یک سیستم تلفن سازمانی، را دربرمی‌گیرد.

SIP (پروتکل آغاز نشست)

پروتکل سیگنالینگ که یک تماس VoIP را برقرار، تغییر و پایان می‌دهد. SIP درباره تماس مذاکره می‌کند، اما صدا را منتقل نمی‌کند.

RTP (پروتکل انتقال بلادرنگ)

پروتکلی که پس از برقراری تماس توسط SIP، صدای واقعی را منتقل می‌کند. وقتی تماس وصل می‌شود اما صدایی شنیده نمی‌شود، SIP موفق بوده و RTP موفق نبوده است؛ این همان خطای کلاسیک صدای یک‌طرفه است.

کُدک

الگوریتمی که صدا را برای انتقال فشرده می‌کند. G.711 کیفیت تلفنی فشرده‌نشده‌ای با حدود 64 kbps دارد؛ Opus کُدکی مدرن با نرخ متغیر است که معمولاً از 16–24 kbps استفاده می‌کند و صدای بهتری دارد. میزان مصرف داده تماس‌های صوتی را ببینید.

DTMF

فرکانس چندگانه دومنظوره؛ تن‌هایی که صفحه‌کلید تولید می‌کند و هرکدام از یک جفت فرکانس تشکیل شده‌اند. داخلی‌ها و گزینه‌های منو پس از وصل شدن تماس به این شکل ارسال می‌شوند.

PSTN

شبکه تلفنی سوئیچ‌شده عمومی؛ سیستم تلفنی جهانی مبتنی بر سوئیچینگ مداری که خطوط ثابت و تماس صوتی موبایل در نهایت به آن متصل می‌شوند. «تماس به PSTN» یعنی تماس با یک شماره تلفن عادی، نه تماس بین دو اپلیکیشن.

VoLTE

صدا روی LTE؛ انتقال تماس‌های صوتی اپراتور به‌صورت داده روی شبکه 4G، به‌جای بازگشت به مدارهای قدیمی‌تر. این فناوری باعث می‌شود تماس‌ها در یک شبکه موبایل مدرن سریع‌تر وصل شوند و صدای گسترده‌تری داشته باشند.

تماس WiFi

قابلیتی از اپراتور که هنگام ضعیف بودن سیگنال موبایل، تماس‌های معمولی موبایل شما را از طریق شبکه WiFi مسیریابی می‌کند. این قابلیت از داده شبکه WiFi استفاده می‌کند، اما همچنان دقیقه‌های بسته شما و نرخ‌های بین‌المللی آن را مصرف می‌کند.

NAT (ترجمه آدرس شبکه)

قابلیتی در روتر که به چندین دستگاه اجازه می‌دهد یک آدرس عمومی اینترنت را به اشتراک بگذارند. این قابلیت معمولاً دلیل صدای یک‌طرفه در تماس‌های VoIP است، چون ممکن است جریان صدای برگشتی را بدون مسیر مناسب برای رسیدن باقی بگذارد.

جیتر

تغییر در زمان رسیدن بسته‌های صوتی. وقتی این تغییر از ظرفیتی که بافر دستگاه دریافت‌کننده می‌تواند جذب کند بیشتر شود، صدا به‌صورت قطع‌و‌وصل شنیده می‌شود.

از دست رفتن بسته‌ها

بسته‌های صوتی‌ای که هرگز نمی‌رسند. بیشتر از حدود 3%، صدای رباتیک و فلزی ایجاد می‌کند که افراد آن را شبیه صدای زیر آب توصیف می‌کنند. این مشکل در عیب‌یابی کیفیت تماس بررسی می‌شود.

تأخیر

تأخیر یک‌طرفه بین صحبت کردن و شنیده شدن صدا. توصیه G.114 از ITU-T، 150 میلی‌ثانیه را حد تماس شفاف و 400 میلی‌ثانیه را نقطه‌ای می‌داند که در آن مکالمه غیرقابل‌قبول می‌شود.

شماره‌ها و هویت

انتقال‌پذیری شماره

حق حفظ شماره تلفن هنگام تغییر اپراتور؛ قابلیتی که ارتباط میان پیش‌شماره شماره و شبکه ارائه‌دهنده سرویس را از بین برد. توضیح انتقال‌پذیری شماره را ببینید.

شناسه تماس‌گیرنده (CLI)

شماره‌ای که به فرد دریافت‌کننده تماس نمایش داده می‌شود. این شماره توسط شبکه مبدأ اعلام می‌شود و از ابتدا تا انتها راستی‌آزمایی نمی‌شود؛ به همین دلیل در تماس‌های بین‌المللی اغلب اشتباه است یا نمایش داده نمی‌شود.

STIR/SHAKEN

استانداردهایی که به شبکه مبدأ اجازه می‌دهند شناسه تماس‌گیرنده اعلام‌شده را به‌صورت رمزنگاری‌شده امضا کنند؛ استفاده از آن‌ها از June 2021 در ایالات متحده و از November 2021 در کانادا الزامی شد. این استانداردها از مرزهای بین‌المللی عبور نمی‌کنند؛ شناسه تماس‌گیرنده در تماس‌های بین‌المللی را ببینید.

شماره مجازی

شماره تلفنی که به یک خط فیزیکی یا SIM وابسته نیست و تماس‌ها را به هر جایی که صاحبش انتخاب کند انتقال می‌دهد. از آن برای ایجاد حضور محلی در کشوری استفاده می‌شود که در آن زندگی نمی‌کنید.

جست‌وجوی HLR

پرس‌وجو از رجیستر موقعیت خانگی یک شبکه موبایل برای مشخص کردن فعال بودن شماره و شبکه‌ای که در حال حاضر به آن سرویس می‌دهد. این تنها روش قابل‌اعتماد برای تعیین اپراتور یک شماره منتقل‌شده است و یک پرس‌وجوی زنده و پولی محسوب می‌شود، نه کاری که هر ابزار آفلاینی بتواند انجام دهد.

اصطلاحات صورتحساب و حساب

اعتبار

موجودی پیش‌پرداختی که با نرخ دقیقه‌ای هر مقصد مصرف می‌شود، در مقابلِ بسته‌ای از دقیقه‌ها. اعتبار $5 برای تماس با کانادا 250 دقیقه یا برای تماس با یک شماره موبایل آلمانی 7 دقیقه می‌خرد، چون اعتبار پول است، نه زمان.

بسته دقیقه

مقدار ثابتی دقیقه برای مجموعه‌ای مشخص از مقصدها. درک آن از اعتبار ساده‌تر و معمولاً ارزش آن کمتر است، چون دقیقه‌های استفاده‌نشده منقضی می‌شوند و فهرست مقصدها به‌ندرت با افرادی که واقعاً با آن‌ها تماس می‌گیرید مطابقت دارد.

انقضا

تاریخی که پس از آن اعتبار یا دقیقه‌های استفاده‌نشده از بین می‌روند. این سازوکاری است که نرخ اعلام‌شده را گمراه‌کننده می‌کند، چون اعتباری را که هرگز خرج نمی‌کنید نمی‌توان تخفیف واقعی دانست.

سیاست استفاده منصفانه

بندی که یک طرح «نامحدود» را معمولاً بر اساس تعداد ساعت ماهانه یا مقصد محدود می‌کند. پیش از اتکا به واژه نامحدود، این بخش را بخوانید، چون محصول واقعی با همین محدودیت تعریف می‌شود.

پس‌پرداخت و پیش‌پرداخت

در پس‌پرداخت، هزینه بعداً و بر اساس یک رابطه اعتباری از شما دریافت می‌شود؛ در پیش‌پرداخت، هزینه از موجودی‌ای کسر می‌شود که از قبل تأمین کرده‌اید. پیش‌پرداخت نمی‌تواند قبضی غیرمنتظره ایجاد کند و این مزیت اصلی آن برای تماس‌های بین‌المللی است.

نرخ خرده‌فروشی و نرخ عمده‌فروشی

نرخ عمده‌فروشی مبلغی است که ارائه‌دهنده برای رساندن تماس به یک اپراتور می‌پردازد؛ نرخ خرده‌فروشی مبلغی است که شما به ارائه‌دهنده می‌پردازید. تفاوت این دو، حاشیه سود ارائه‌دهنده است و در مقصدهای ارزان، کسری از یک سنت محسوب می‌شود.

جمع‌بندی

بیشتر سردرگمی‌ها در تماس بین‌المللی از چهار اصطلاح ناشی می‌شود که مرتب با یکدیگر اشتباه گرفته می‌شوند. کد خروج به کشوری مربوط است که از آن تماس می‌گیرید؛ کد کشور به کشوری مربوط است که با آن تماس می‌گیرید. پیش‌شماره ترانک یک دستور شماره‌گیری داخلی است و باید پیش از بین‌المللی شدن شماره حذف شود. و نرخ ترمینیشن، یعنی هزینه‌ای که شبکه‌ای دریافت می‌کند که شما هرگز مستقیماً با آن سروکار ندارید، چیزی است که واقعاً قیمت تماس شما را تعیین می‌کند، نه اپلیکیشنی که با آن تماس می‌گیرید.

این چهار مورد را درست متوجه شوید؛ باقی واژگان فقط جزئیات توصیفی هستند.