درخواست‌های مراجع انتظامی

جزئیات این موضوع به‌طور کامل در سیاست حفظ حریم خصوصی آمده و در اینجا نیز تکرار شده است، چون پاسخ‌گویی به درخواستی که بر اساس داده‌های موجود تنظیم شده باشد، سریع‌تر از درخواستی است که بر اساس انتظار بازپرس از داده‌های احتمالی تنظیم شده باشد.

سوابق تماس — شماره مقصد گرفته‌شده، زمان شروع تماس، مدت تماس برحسب ثانیه، نرخ اعمال‌شده و مبلغ کسرشده. این سوابق در روند معمول تا دوازده ماه نگهداری می‌شوند و سپس حذف می‌شوند یا به آماری تبدیل می‌شوند که نمی‌تواند یک نصب را شناسایی کند.

یک شناسه ناشناس نصب که روی دستگاه ایجاد می‌شود و موجودی اعتبار را نگه می‌دارد. این شناسه به هویت خاصی مرتبط نیست و ما نمی‌توانیم آن را به یک فرد نسبت دهیم.

سوابق خرید — شناسه‌های تراکنش از App Store یا Google Play و بسته‌ای که خریداری شده است. خود پرداخت توسط Apple یا Google پردازش می‌شود؛ بنابراین درخواست اطلاعات ابزار پرداخت، نشانی صورتحساب یا هویت دارنده کارت باید برای آنها ارسال شود، نه برای ما.

داده‌های فنی — نشانی IP، مدل دستگاه، سیستم‌عامل و نسخه برنامه، نوع شبکه و گزارش‌های خرابی. داده‌های خرابی و تشخیصی تا نود روز نگهداری می‌شوند.

چیزهایی که وجود ندارند: صدای تماس که هرگز ضبط نمی‌شود؛ فهرست مخاطبان که هرگز بارگذاری نمی‌شود؛ موقعیت مکانی دقیق یا GPS که هرگز جمع‌آوری نمی‌شود؛ نام، نشانی ایمیل، شماره تلفن و جزئیات کارت پرداخت که هیچ‌کدام هرگز درخواست نمی‌شوند.

هر درخواست بر اساس قوانین قابل اعمال بر ما و استانداردهای این صفحه بررسی می‌شود. ما به فرایند قانونی معتبر و متناسب با داده‌های درخواستی و حوزه قضایی نیاز داریم و درخواست‌هایی را که بیش از حد گسترده، مبهم یا فاقد مبنای قانونی قابل راستی‌آزمایی برای ما باشند، رد می‌کنیم. اگر درخواستی ناقص باشد، به‌جای رد کردن آن بدون توضیح، اعلام می‌کنیم چه چیزی کم است.

درخواست‌هایی که از حوزه‌ای قضایی غیر از حوزه‌ای که ما در آن مستقر هستیم دریافت شوند، از طریق کانال‌های شناخته‌شده درخواست‌های فرامرزی، مانند معاهده معاضدت حقوقی متقابل یا سندی معادل آن، بررسی می‌شوند. ایمیل مستقیم یک مرجع خارجی که به قانون داخلی خود استناد کند، به‌تنهایی مبنای کافی برای افشا نیست؛ اعلام این موضوع کارشکنی نیست — این همان استانداردی است که قانون از ما انتظار دارد.

هدف ما این است که دریافت یک درخواست کامل و صحیح را ظرف پنج روز کاری تأیید کنیم. درخواست‌های اضطراری واقعی — یعنی مواردی که خطر قریب‌الوقوع مرگ یا آسیب جسمی جدی وجود دارد — بدون انتظار برای تکمیل فرایند رسمی بررسی می‌شوند و باید در عنوان ایمیل با عبارت درخواست افشای اضطراری مشخص شوند و ماهیت خطر نیز در پاراگراف اول ذکر شود. هنگام تنظیم چنین درخواستی در نظر داشته باشید که این سرویس نمی‌تواند کاربر را مکان‌یابی کند: ما داده GPS نداریم و نشانی IP در بهترین حالت یک منطقه را نشان می‌دهد.

رویکرد پیش‌فرض ما این است که پیش از افشا، هرگاه عملی باشد، به کاربری که سوابقش درخواست شده اطلاع دهیم تا فرصت داشته باشد برای پیگیری راهکار قانونی خود اقدام کند. این رویکردی است که بیشتر سرویس‌های مسئولانه در پیش می‌گیرند و آن را در اینجا بیان می‌کنیم تا یک تعهد باشد، نه یک اختیار.

اگر اطلاع‌رسانی طبق قانون یا دستور دادگاه ممنوع باشد، یا با حسن نیت باور داشته باشیم که اطلاع‌رسانی خطر مرگ، آسیب جسمی جدی یا آسیب به کودک ایجاد می‌کند، به کاربر اطلاع نخواهیم داد. اگر نباید درخواست به کاربر افشا شود، دستور یا مبنای قانونی را نیز همراه آن ارسال کنید.

یک محدودیت عملی از طراحی سرویس ناشی می‌شود: چون ما نشانی ایمیل، شماره تلفن یا هیچ مسیر تماس دیگری برای کاربر در اختیار نداریم، اطلاع‌رسانی معمولاً فقط از داخل برنامه ممکن است. کاربری که دیگر از برنامه استفاده نمی‌کند، ممکن است عملاً دسترس‌ناپذیر باشد.

این موضوع کارشکنی نیست و توضیح آن ارزش دارد، چون در پاسخ به درخواستی که بر مبنای انتظار وجود یک پایگاه داده کاربران تنظیم شده باشد، توضیح می‌دهیم چرا چنین پایگاه داده‌ای وجود ندارد.

این سرویس بدون حساب کاربری ساخته شده است. چون مرحله ثبت‌نامی وجود ندارد، هیچ نام، نشانی ایمیل، شماره تلفن یا گذرواژه‌ای از هیچ کاربری جمع‌آوری نشده است — نه پنهان شده، نه حذف شده، بلکه هرگز درخواست نشده است. پرداخت به‌طور کامل توسط Apple و Google پردازش می‌شود و آنها فروشندگان رسمی ثبت‌شده هستند؛ بنابراین هیچ ابزار پرداخت، نشانی صورتحساب یا هویت دارنده کارت نیز در سمت ما وجود ندارد. درخواست این اطلاعات باید برای Apple یا Google ارسال شود، چون آنها این اطلاعات را در اختیار دارند.

صدای تماس هرگز ضبط نمی‌شود. این صدا در طول تماس به‌صورت رمزگذاری‌شده منتقل می‌شود و پس از آن به هیچ شکلی وجود ندارد؛ بنابراین هیچ فرایند قانونی نمی‌تواند آن را به دست آورد. فهرست مخاطبان هرگز بارگذاری نمی‌شود. موقعیت مکانی دقیق و GPS هرگز جمع‌آوری نمی‌شود؛ در نتیجه امکان مکان‌یابی کاربر نیز وجود ندارد — نشانی IP یک منطقه تقریبی را نشان می‌دهد و در صورت استفاده از VPN، ممکن است کشوری کاملاً متفاوت را نشان دهد.

آنچه باقی می‌ماند سوابق تماس — مقصد، زمان، مدت، نرخ و مبلغ — به‌همراه شناسه ناشناس نصبی که سوابق با آن ثبت شده‌اند، شناسه‌های رسید خرید و داده‌های فنی است. این مجموعه برای بررسی تماس‌ها واقعاً مفید است و تمام داده‌های موجود را تشکیل می‌دهد.